Muziekfabriek voor attractiepark
Uit: Cursor 2010, jaargang 52, nr. 25
Pretparkattracties hoeven niet altijd hoger, sneller en spectaculairder. Ze kunnen ook muzikaal, leuk en verrassend zijn. Dat laat Industrial Design-student Willem Knijnenburg zien met zijn ontwerp ‘De Muziekfabriek’ voor het nieuw te bouwen pretpark ‘Het Muzenrijk’ in het Brabantse Maarheeze.
In ‘De Muziekfabriek’ van
Knijnenburg staan grote, metalen machines die uitnodigen tot speelse
interactie. De ritmemachine heeft bijvoorbeeld een lopende band waarop
je felgekleurde ballen kunt gooien. De machine laat een ritme horen op
basis van het ballenpatroon. De melodiemachine is een groot gevaarte
met knoppen. Je moet omhoog klauteren om op de knoppen te kunnen
drukken, waarna de machine zijn melodie verandert. Samen produceren de
machines een soort concert.
“Ik wilde geen product ontwerpen, maar een ervaring”, legt Knijnenburg
uit. “Zelf ben ik veel met muziek bezig. Ik wilde iets maken waarmee
musiceren een toegankelijke, leuke ervaring wordt voor beginners. Mijn
opdrachtgever, BillyBird Facilities, was over de eerste prototypes al
heel positief.”
Tekensessies
De attracties van Het Muzenrijk moeten passen bij de ‘couleur locale’
van de regio. In de ‘muze’ van Knijnenburg komen muziek en technologie
samen. “Uit tekensessies met kinderen bleek dat het fabrieksthema heel
geschikt was”, zegt Knijnenburg. “Kinderen kunnen zich daar veel bij
voorstellen.”
Eén van de ontwerpen werkte de student uit tot een levensgroot
prototype: het mengvat. Het ziet eruit als een enorme ketel van
glanzend metaal met curieuze toeters en bellen. De ketel mengt geen
chemische stoffen, maar kleuren en muziek.
Belletjes
Wie er voor gaat staan, ziet zijn eigen silhouet op een groot
lichtgevend scherm. Door te pompen met een luchtpomp, borrelen er
gekleurde belletjes omhoog, die tegen het silhouet kapot spatten. Als
dat gebeurt, verandert de muziek die uit het mengvat komt. Met een
grote hendel bepaal je of de melodie, dan wel het ritme verandert. En
met drie schakelkranen zijn de kleuren van de belletjes te mengen.
“Een webcam registreert door middel van kleurherkenning het silhouet
van de persoon die voor het lichtgevende scherm staat”, legt
Knijnenburg uit. “In het mengvat zit een computer waar de bedrading van
de webcam en alle hendels op uitkomt. Software berekent hoe het beeld
op het scherm moet veranderen, en stuurt een muziekprogramma aan dat de
muzikale compositie maakt.”
De opdrachtgever heeft nog niet besloten of de attractie daadwerkelijk
wordt uitgevoerd in Maarheeze. Knijnenburg probeert zijn prototype de
komende tijd in elk geval te presenteren op festivals en andere
gelegenheden.
Tekst: Enith Vlooswijk
Fotomontage: Rien Meulman
